
Scenariusz zajęć "UKŁADANKA
TANGRAMOWA" (2x45 min)
Alina Szczerba
mgr matematyki
Zajęcia są adresowane do uczniów klas III i IV, którzy z tangramem stykają się po raz pierwszy.
CEL: 1. zapoznanie uczniów z tangramem, oswojenie z figurami geometrycznymi;
2. popularyzacja matematyki jako nauki łatwej i przyjemnej;
3. pobudzenie wyobraźni i fantazji uczniów;
4. wyrobienie wytrwałości oraz umiejętności radzenia sobie w sytuacjach problemowych.
ŚRODKI DYDAKTYCZNE:
1. tangram - układanka, ekierka, ołówek, nożyczki, kwadrat (kartka), kartka A4, załącznik nr 3 - dla każdego ucznia;
2. czytanka "Tangram" (załącznik nr 1), rysunek tangramu (załącznik nr 2), historyjka "Spacer z pieskiem" (załącznik nr 4) lub inne - po 1 na ławkę;
3. tangram - układanka duża, plansze z kolorowymi figurami tangramowymi, kwadrat (kartka), ekierka, kreda - do dyspozycji nauczyciela.
PRZEBIEG ZAJĘĆ:
1. Zapoznanie uczniów z tangramem.
Każdy uczeń otrzymuje kopertę z układanką, po czym następuje liczenie tanów, poznawanie ich kształtów i wielkości.
Tangram składa się z 7 elementów ( tanów):
ˇ 2 dużych trójkątów prostokątnych (przystających), z których można złożyć trójkąt, kwadrat lub równoległobok;
ˇ 1 trójkąta średniego;
ˇ 1 kwadratu;
ˇ 1 równoległoboku;
ˇ 2 trójkątów prostokątnych małych (przystających). Można z nich ułożyć kwadrat, równoległobok lub średni trójkąt.
Wszystkie elementy nazywamy tanami.
2. Złożenie kwadratu z 7 tanów.
Uczniowie podejmują próbę ułożenia kwadratu:
- samodzielnie;
- w oparciu o rysunek pomocniczy (załącznik nr 2).
Uczeń, który jako pierwszy wykonał zadanie układa kwadrat na tablicy.
3. Historia tangramu, zasady układania figur tangramowych.
Uczniowie czytają czytankę Tangram (załącznik nr 1) i wyjaśniają zasady układania figur.
Każda figura musi się składać ze wszystkich 7 tanów. Elementy układanki muszą się stykać, lecz nie mogą na siebie zachodzić ani zakładać.
4. Układanie figur tangramowych.
Uczniowie podejmują próby samodzielnego układania figur na podstawie cienia (załącznik nr 3):
- zając,
- kangur,
- pies,
- kogut,
- kura,
- kot.
Uczeń, który jako pierwszy wykona zadanie układa figurę z dużego tangramu na tablicy.
W razie trudności nauczyciel demonstruje plansze z figurami z kolorowego tangramu, które ułatwią pracę.
5. Historyjki obrazkowe.
Figurami tangramowymi można ilustrować historyjki obrazkowe.
Nauczyciel prezentuje historyjkę "Spacer z pieskiem" (załącznik nr 4).
Uczniowie próbują ułożyć tekst opowiadania, do którego zilustrowania mogłyby posłużyć poznanie figury: kot, kura, kogut, pies, kangur, zając.
6. Konstruowanie tangramu.
Nauczyciel demonstruje uczniom sposób rysowania kwadratu przy użyciu ekierki oraz jego podział na 7 elementów. Można też w tym celu wykorzystać gotowe kwadraty. Uczniowie układają z wykonanych samodzielnie tangramów wybraną przez siebie postać i przyklejają na kartkę A4.
W ten sposób powstają tangramowe ilustracje do historyjek obrazkowych.
7. Podsumowanie zajęć; zachęcenie do wykonania układanki; ewaluacja.
ZAŁĄCZNIKI:
1. Tangram
Tangram to chińska układanka znana od 3000 lat. Według legendy wymyślił go uczony imieniem Tan. Do dziś każda z części tangramu jest nazywana tanem. Pierwsze europejskie wzmianki o tangramie pochodzą z XVIII wieku. Początkowo był on używany do nauki geometrii, jednak z czasem przekształcił się w grę towarzyską. Z tych prostych tanów można zbudować wiele tysięcy różnych wzorów.
Każda figura musi się składać ze
wszystkich tanów, żaden z nich nie może być niewykorzystany. Drugi warunek jest
następujący: tany nie mogą leżeć na sobie lub na siebie zachodzić, muszą
natomiast do siebie przylegać. Aby ułożyć następną figurę, uprzednią trzeba
rozłożyć. Jeżeli chcesz ułożyć kilka postaci, np. nianię
z wózkiem lub kurę i koguta, musisz przygotować sobie więcej układanek. Dzięki
tej ciekawej chińskiej grze możesz ułożyć figury w kształcie zwierząt, sylwetki
ludzi
w różnych pozach, przedmioty i pojazdy według wzoru lub własnego pomysłu.
2. 3.


3.
4. Historyjka "SPACER Z PIESKIEM"
